सह्याद्री मराठी वाहिनी

Tag: मराठी रंगभूमी

  • शिक्कामोर्तब – नातेसंबंधांची खुमासदार गुंतागुंत

    शिक्कामोर्तब – नातेसंबंधांची खुमासदार गुंतागुंत

    मराठी नाटक म्हटले की कौटुंबिक विषय आणि त्यातील गोडवा प्रेक्षकांच्या नेहमीच आवडीचा असतो. याच ओळखीच्या नात्यांना एका वेगळ्या आणि मजेशीर पद्धतीने मांडणारे ‘शिक्कामोर्तब’ हे नवीन नाटक लवकरच प्रेक्षकांच्या भेटीस येत आहे. तरंगिणी एंटरटेनमेंट निर्मित या नाटकाची मूळ संकल्पना आशिष देशपांडे यांची असून, लेखन आणि दिग्दर्शन प्रमोद विठ्ठल शेलार यांनी केले आहे. मानवी स्वभाव, माणसांमधील अहंकार आणि त्यातून होणारे गमतीशीर गैरसमज यावर प्रकाश टाकणारे हे एक हलकेफुलके विनोदी नाटक आहे.

    या नाटकाची गोष्ट दोन जोडप्यांच्या कौटुंबिक आयुष्याभोवती फिरते. आपले आयुष्य अगदी छान आणि सरळ सुरू आहे असे वाटत असतानाच, अचानक काही अनपेक्षित माणसे आणि प्रसंग समोर येतात. या अनपेक्षित वळणांमुळे त्या दोन जोडप्यांच्या आयुष्यात कशी उलथापालथ होते, याचे खूप सुंदर चित्रण यात करण्यात आले आहे. नवरा-बायकोच्या नात्यातील छोट्या-छोट्या गोष्टी, त्यांच्यातील भावनिक वाद आणि त्यातून निर्माण होणारे विनोदी प्रसंग प्रेक्षकांना खळखळून हसवणारे आहेत. नाटकात प्रत्येक पात्राला आपणच बरोबर असल्याचा एक ठाम विश्वास असतो. याच अट्टाहासामुळे मंचावर जो गोंधळ आणि धांदल उडते, ती पाहताना प्रेक्षक हसून हसून लोटपोट होतील यात शंका नाही.

    नाटकामध्ये सागर कारंडे, भक्ती रत्नपारखी, कांचन पगारे आणि अनिषा सबनीस हे मुख्य भूमिकेत आहेत. सागर कारंडे आपल्या नेहमीच्या साध्या आणि अचूक टायमिंगने मंचावर छान रंगत आणतो. भक्ती रत्नपारखी हिचा अभिनयही अत्यंत नैसर्गिक वाटतो, ज्यामुळे तिचे पात्र प्रेक्षकांना आपल्या घरातीलच एक वाटते. कांचन आणि अनिषा यांनीही आपापल्या भूमिका चोख निभावल्या आहेत.

    नाटक प्रेक्षकांपर्यंत उत्तमरीत्या पोहोचवण्यात पडद्यामागील तांत्रिक टीमचा वाटा खूप मोठा आहे. संदेश बेंद्रे यांनी केलेले नेपथ्य (स्टेज डिझाईन) कथेला अगदी साजेसे आहे. शीतल तळपदे यांची प्रकाशयोजना आणि अभिजित पेंढारकर यांचे संगीत यामुळे नाटकातील विनोदी आणि भावनिक प्रसंगांची रंगत आणखी वाढते. पल्लवी देशपांडे यांनी पात्रांची वेशभूषा उत्तम सांभाळली असून, निर्मिती प्रमुख महेंद्र खराडे यांनी पडद्यामागील संपूर्ण व्यवस्था चोख ठेवली आहे.

    आजकालच्या धावपळीच्या युगात नाती टिकवून ठेवताना कशी तारांबळ उडते, यावर हे नाटक मनोरंजक पद्धतीने भाष्य करते. जरी कौटुंबिक विनोदी नाटकांचा विषय नवा नसला, तरी या नाटकातील चतुर संवाद आणि कलाकारांचा सहज वावर प्रेक्षकांना खिळवून ठेवेल अशी आशा आहे. केवळ हसणे नव्हे, तर नाटक संपल्यानंतर नात्यांबद्दल विचार करायला लावणारा हा मनोरंजनाचा एक प्रामाणिक प्रयत्न वाटतो. निखळ मनोरंजनाचा आनंद घेण्यासाठी हे नाटक एक चांगला पर्याय ठरू शकते

  • अबब विठोबा बोलू लागला – साक्षात्कार

    अबब विठोबा बोलू लागला – साक्षात्कार

    मराठी रंगभूमीने आजवर अनेक अजरामर कलाकृती प्रेक्षकांना दिल्या आहेत, मात्र काही नाटके अशी असतात जी पिढ्यानपिढ्या काळजाच्या कोपऱ्यात घर करून राहतात. अशाच काहीशा अनुभवाचे पुनरागमन ‘कर्टन रेझर एंटरटेनमेंट’ आणि ‘लिटल थिएटर’ घेऊन आले आहेत. नीलकंठ नांदुरकर लिखित आणि प्रशांत महादेव गिरकर दिग्दर्शित ‘अबब विठोबा बोलू लागला’ हे नाटक म्हणजे केवळ मनोरंजन नसून ती भक्ती, निरागसता आणि मानवी मूल्यांची साखळी आहे. आपण ज्या देवाची मनोभावे प्रार्थना करतो, तोच देव जर प्रत्यक्ष समोर येऊन आपल्याशी गप्पा मारू लागला तर काय होईल? हाच अवाक करणारा आणि रोमांचक विचार या नाटकाचा केंद्रबिंदू आहे.

    या कथानकाच्या केंद्रस्थानी आहे ‘बंडू’ नावाचा एक निरागस मुलगा. लहान मुलांचे मन स्वच्छ पाटीसारखे असते, त्यात कपट नसते. बंडूच्या याच निरागस भक्तीला साद देत जेव्हा साक्षात विठोबा त्याच्याशी बोलू लागतात, तेव्हा प्रेक्षक एका वेगळ्याच विश्वात शिरतात. या नाटकात ‘वेदशास्त्री भिकम भट’ ही महत्त्वाची आणि तितकीच रंजक भूमिका विनोदवीर प्रभाकर मोरे यांनी साकारली आहे. नैसर्गिक अभिनय आणि विनोदाची अचूक टायमिंग यामुळे हे नाटक सर्व वयोगटातील प्रेक्षकांसाठी पर्वणी ठरत आहे.

    तांत्रिक बाजूंचा विचार करता, हे नाटक एका दर्जेदार कलाकृतीचा अनुभव देते. महेश साळगावकर यांचे नेपथ्य आणि आनंद ओक यांचे मधुर संगीत नाटकाला एक वेगळीच उंची प्रदान करते. तर निर्मात्या नमिता वागळे गिरकर आणि सूत्रधार दिनू पेडणेकर यांनी या जुन्या आणि गाजलेल्या नाटकाला नव्या रुपात प्रेक्षकांसमोर आणण्याचे धाडस केले आहे.

    आजच्या धावपळीच्या आणि तंत्रज्ञानाने वेढलेल्या जगात आपण क्षण जगण्यापेक्षा ते मोबाईलमध्ये टिपण्यात अधिक व्यस्त असतो. हे नाटक आपल्याला पुन्हा एकदा त्या विश्वात घेऊन जाते जिथे नाती महत्त्वाची होती आणि देवाशी संवाद साधण्यासाठी मोबाईलची नाही तर शुद्ध अंतकरणाची गरज होती. हास्य, उत्कट भावना आणि जीवनाचे शाश्वत धडे यांचा सुंदर मेळ या नाटकात घालण्यात आला आहे. कौटुंबिक जिव्हाळा जपणारे हे नाटक प्रेक्षकांच्या डोळ्यांत पाणीही आणते आणि चेहऱ्यावर हसूही उमलवते.

    ‘अब्ब विठोबा बोलू लागला’ हे बालनाट्य उरलेले नसून ते मोठ्यांसाठीही तितकेच बोधप्रद आहे. निखळ मनोरंजनासोबतच एक सकारात्मक संदेश देणारी ही कलाकृती मराठी रंगभूमीचा गौरव वाढवणारी आहे. जर तुम्हालाही आपल्या लाडक्या विठुरायाशी होणारा हा अनोखा संवाद अनुभवायचा असेल तर हे नाटक चुकवू नका. विठुरायाचा हा अद्भुत चमत्कार पाहणे म्हणजे प्रत्येक रसिकासाठी एक आनंदयात्राच ठरेल.

  • शंकर जयकिशन – दोन दिग्गजांची जुगलबंदी

    शंकर जयकिशन – दोन दिग्गजांची जुगलबंदी

    मराठी रंगभूमीवर वेळोवेळी असे काही प्रयोग होतात, जे प्रेक्षकांच्या कायमस्वरूपी स्मरणात राहतात. ‘भरत जाधव एंटरटेनमेंट’ निर्मित ‘शंकर जयकिशन’ हे नाटक याच श्रेणीतील एक महत्त्वाचे नाव ठरत आहे. या नाटकाची सर्वात मोठी वैशिष्ट्यपूर्ण बाब म्हणजे मराठी चित्रपट आणि नाट्यसृष्टीतील दोन दिग्गज कलाकार भरत जाधव आणि महेश मांजरेकर हे पहिल्यांदाच एका व्यावसायिक नाटकाच्या निमित्ताने एकत्र रंगमंचावर येत आहेत. या दोन महासिंहांच्या अभिनयाची जुगलबंदी पाहणे ही रसिक प्रेक्षकांसाठी खरोखरच एक सुवर्णसंधी आहे. केवळ या दोन नावांच्या वलयामुळेच नाटकाविषयीची उत्सुकता शिगेला पोहोचली आहे.

    या नाटकाचे कथानक अतिशय रंजक आणि भावनिक वळणांवर आधारित आहे. नाटकाच्या केंद्रस्थानी महादेव नावाचे एक पात्र आहे, जो निवृत्त झाला असून अत्यंत चिडचिडा, रागीट आणि लोकांमध्ये मिसळणे टाळणारा असा माणूस आहे. त्याची मुलगी ईशा, जी आपल्या वडिलांच्या एकटेपणाबद्दल काळजीत आहे, ती त्यांना आपल्यासोबत राहण्यासाठी मनवण्याचा आटोकाट प्रयत्न करत असते. मात्र, महादेव आपल्या जुन्या सवयी आणि स्वभावातून बाहेर पडायला तयार नसतात. अशातच कथानकात ‘श्यामसुंदर’ नावाच्या एका गूढ व्यक्तीची एन्ट्री होते. हा माणूस स्वतःला महादेवाचा ‘BFF’ म्हणजेच ‘बेस्ट फ्रेंड फॉरएव्हर’ असल्याचे सांगतो. अनेक दशकांनंतर अचानक समोर आलेल्या या मित्राच्या दाव्यामुळे अनेक प्रश्न निर्माण होतात. तो खरंच मित्र आहे की आणखी कोणी? त्याच्या येण्यामागे काही गुपित आहे का? आणि त्याच्या आगमनामुळे महादेव आणि ईशाच्या नात्यातील दुरावा कमी होईल का? या सर्व प्रश्नांची उत्तरे म्हणजे ‘शंकर जयकिशन’ हे नाटक.

    नाटकाचे लेखन युवा प्रतिभावान लेखक विराजस कुलकर्णी यांनी केले असून, दिग्दर्शनाची धुरा सुरज पारसनीस यांनी समर्थपणे सांभाळली आहे. विराजसच्या लेखणीत एक वेगळाच ताजेपणा असून, त्याने वडील-मुलगी यांच्यातील नाजूक नाते आणि निखळ मैत्रीचा प्रवास अतिशय खुसखुशीत संवादांतून मांडला आहे. तर सुरज पारसनीस यांनी या संहितेला रंगमंचावर तितक्याच प्रभावीपणे जिवंत केले आहे. नाटकातील विनोद हे केवळ हसवण्यासाठी नसून, ते मानवी स्वभावातील विसंगतीवर मार्मिक भाष्य करतात. म्हणूनच या नाटकाला ‘कॉमेडी-ड्रामा’ किंवा ‘भावनिक विनोद’ या प्रकारात मोडणारे एक दर्जेदार नाटक म्हणता येईल.

    अभिनयाच्या बाबतीत बोलायचे झाले तर, भरत जाधव यांचा नैसर्गिक विनोद आणि महेश मांजरेकर यांची भारदस्त उपस्थिती नाटकाला एका वेगळ्या उंचीवर नेते. त्यांच्यासोबत शिवानी रांगोळे हिने साकारलेली ईशाची भूमिका तितकीच महत्त्वाची आणि प्रभावी ठरली आहे.

    थोडक्यात सांगायचे तर ‘शंकर जयकिशन’ हे नाटक केवळ मनोरंजन करत नाही, तर ते नात्यांमधील कटुता, जुन्या आठवणी आणि मैत्रीचे महत्त्व अधोरेखित करते. कौटुंबिक प्रेक्षकांसाठी हे नाटक म्हणजे आनंदाची पर्वणी आहे.

  • आमच्या पिढीची गोष्टच वेगळी – नवा प्रवास

    आमच्या पिढीची गोष्टच वेगळी – नवा प्रवास

    मराठी रंगभूमी नेहमीच आपल्या प्रयोगशीलतेसाठी आणि आशयघन विषयांसाठी ओळखली जाते आणि आता याच परंपरेला अधिक समृद्ध करण्यासाठी एक अत्यंत विशेष नाटक प्रेक्षकांच्या भेटीला येत आहे, ज्याचे नाव आहे ‘आमच्या पिढीची गोष्टच वेगळी’. हे नाटक ९ मे २०२६ रोजी अधिकृतपणे मराठी रंगभूमीवर दाखल होणार असून, त्या दिवसापासून प्रेक्षकांना एक नवा आणि जिव्हाळ्याचा अनुभव घेता येणार आहे.

    आजच्या तंत्रज्ञानाच्या आणि वेगाने बदलणाऱ्या युगात दोन पिढ्यांमधील विचारांची दरी हा एक अत्यंत संवेदनशील विषय आहे, मात्र या नाटकाचे वैशिष्ट्य म्हणजे ते संघर्षापेक्षा संवादावर अधिक भर देते. नाटकाचे कथानक अशा वळणावर येते जिथे नात्यांमधील गुंतागुंत उलगडत जाते आणि हे नाटक केवळ मनोरंजन न करता प्रेक्षकांना आरसा दाखवण्याचे काम करते. लेखकाने साध्या-सोप्या घटनांमधून जीवनाचे मोठे तत्वज्ञान गुंफले आहे, जे प्रेक्षकांना शेवटपर्यंत आपल्या खुर्चीला खिळवून ठेवेल.

    या नाटकाचे सर्वात मोठे आकर्षण म्हणजे त्यातील अभिनयाचे पॉवरहाऊस असणारे कलाकार, जे एकाच मंचावर प्रेक्षकांना पाहायला मिळणार आहेत. आपल्या कारकिर्दीत अनेक वैविध्यपूर्ण भूमिका साकारणारे दिग्गज अभिनेते सुनील बर्वे हे या नाटकात प्रमुख भूमिकेत आहेत, ज्यांच्या अभिनयातील बारकावे आणि आवाजाचा चढ-उतार प्रेक्षकांना नेहमीच मंत्रमुग्ध करणारा असतो.

    त्यांच्यासोबत एक प्रगल्भ अभिनेत्री म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या हर्षदा खानविलकर आणि आपल्या अभिनयाचा वेगळा ठसा उमटवणारी अभिनेत्री शर्मिला शिंदे हे या नाटकाचे प्रमुख स्तंभ आहेत. या त्रिकुटाची रंगमंचावरील केमिस्ट्री प्रेक्षकांसाठी केवळ एक प्रयोग न राहता, तो एक स्मरणीय अनुभव ठरणार आहे. हे कलाकार जेव्हा एकत्र येतात, तेव्हा नाटकाची उंची आपोआप वाढते आणि पात्रांना एक वेगळाच जिवंतपणा प्राप्त होतो.

    आजच्या धावपळीच्या आयुष्यात कुटुंबियांसोबत दर्जेदार वेळ घालवणे दुर्मिळ झाले आहे, अशा वेळी ‘आमच्या पिढीची गोष्टच वेगळी’ हे नाटक प्रेक्षकांसाठी एक पर्वणी ठरणार आहे. हे नाटक केवळ एक कलाकृती नसून आपल्या प्रत्येकाच्या घराघरात घडणाऱ्या गोष्टींचा एक प्रामाणिक आरसा आहे. यात केवळ विनोद नाही, तर आयुष्याचे वास्तव आहे, जे आपल्याला विचार करायला भाग पाडते की आपण खरंच एकमेकांचे ऐकून घेतो का? या नाटकाचे नेपथ्य, प्रकाशयोजना आणि संवाद या सर्वांचा मेळ अत्यंत चपखल बसला आहे.

    जर तुम्हाला नातेसंबंधातील गुंतागुंत, त्यातील गोडवा आणि आधुनिक काळातील आव्हाने जवळून अनुभवायची असतील, तर ९ मे २०२६ पासून हे नाटक नक्कीच तुमच्या पाहण्यांच्या यादीत असायला हवे. मराठी रंगभूमीला पुन्हा एकदा एका उत्तम कौटुंबिक आणि भावनिक नाटकाची गरज होती, ती गरज हे नाटक पूर्ण करेल यात शंका नाही, त्यामुळे या नव्या आणि रंजक प्रवासाचे साक्षीदार होण्यासाठी तुम्ही नक्कीच सज्ज असाल!

  • सविता दामोदर परांजपे – गूढ रहस्य

    सविता दामोदर परांजपे – गूढ रहस्य

    मराठी रंगभूमीवर काही नाटके अशी असतात जी काळाच्या पडद्याआड गेली तरी प्रेक्षकांच्या मनातून कधीच पुसली जात नाहीत. ‘सविता दामोदर परांजपे’ हे त्यापैकीच एक नाव. अनेक वर्षांपूर्वी ज्येष्ठ अभिनेते राजन ताम्हाणे यांनी या नाटकाद्वारे प्रेक्षकांना अंगावर काटा आणणारा अनुभव दिला होता. आता हेच नाटक एका नवीन संचात आणि नवीन ऊर्जेसह पुन्हा रंगभूमीवर आले असून प्रेक्षकांना पुन्हा एकदा तोच अस्वस्थकारक पण थरारक अनुभव देत आहे. सुप्रसिद्ध दिग्दर्शक शेखर ताम्हाणे यांनी या नवीन प्रयोगांची धुरा सांभाळली असून नाटकाचा मूळ गाभा टिकवून त्याला आधुनिकतेची जोड दिली आहे.

    या नाटकाची कथा एका सुखी कुटुंबाभोवती फिरते ज्यांच्या आयुष्यात अचानक काही अनाकलनीय घटना घडू लागतात. ‘सविता दामोदर परांजपे’ हे नाव केवळ एक व्यक्ती नसून ती एक शक्ती किंवा एक अस्वस्थ भूतकाळ आहे जो वर्तमानकाळाला घेरून टाकतो. नाटकाचा विषय हा मानसशास्त्रीय थरार (Psychological Thriller) या प्रकारात मोडतो. मानवी मनाच्या गूढ वाटा आणि अतृप्त इच्छांचे पडसाद कशा प्रकारे उमटू शकतात याचे प्रभावी चित्रण या नाटकात पाहायला मिळते. नवीन प्रयोगांमध्ये मयुरी देशमुख, संग्राम समेळ आणि आस्ताद काळे यांसारख्या ताकदीच्या कलाकारांनी मुख्य भूमिका साकारल्या आहेत. विशेषतः मयुरी देशमुखने साकारलेली सविताची भूमिका प्रेक्षकांच्या मनात धडकी भरवणारी ठरली आहे.

    नाटकाचे कथानक जितके मजबूत आहे तितकीच त्याची तांत्रिक बाजूही भक्कम आहे. नेपथ्य आणि प्रकाशयोजना यांचा वापर अशा प्रकारे केला आहे की प्रेक्षक नाटकात पूर्णपणे गुंतून जातात. संगीताचा वापर नाटकातील भीती आणि गूढ वाढवण्यासाठी अतिशय खुबीने करण्यात आला आहे. नवीन संचात हे नाटक पुन्हा का पाहावे याचे महत्त्वाचे कारण म्हणजे कलाकारांचा अभिनय. संहितेतील प्रत्येक संवादाला योग्य न्याय देत कलाकारांनी प्रेक्षकांना खिळवून ठेवले आहे. अनेक वर्षांनंतरही या नाटकाची मोहिनी ओसरलेली नाही हे याच्या हाऊसफुल्ल होणाऱ्या प्रयोगांवरून दिसून येते.कलाकारांचे देहबोलीतील बदल कथानकाला एका वेगळ्याच उंचीवर नेऊन ठेवतात. आस्ताद काळे आणि संग्राम समेळ यांच्यातील जुगलबंदी नाटकाला अधिक गंभीर आणि परिणामकारक बनवते.

    जर तुम्हाला दर्जेदार रहस्यमय नाटक पाहायचे असेल, तर ‘सविता दामोदर परांजपे’ हा एक उत्तम पर्याय आहे. हे नाटक पाहताना तुम्हाला अस्वस्थ वाटेल पण हीच या नाटकाची खरी पावती आहे. प्रयोग संपल्यानंतरही यातील पात्रे आणि कथा तुमच्या डोक्यात रेंगाळत राहतात. एका जुन्या क्लासिकला नवीन संचात पाहण्याचा हा अनुभव खरोखरच विलक्षण आणि थरारक आहे. जुन्या पिढीतील प्रेक्षकांसाठी ही एक आठवण आहे तर नवीन पिढीसाठी हे जागतिक दर्जाचे ‘सस्पेन्स’ नाटक पाहण्याची संधी आहे. हे नाटक केवळ भीती दाखवत नाही तर मनाच्या खोलवर दडलेल्या गुपितांचा शोध घेण्यास भाग पाडते.

  • शांतेचं कार्ट चालू आहे – हास्यकल्लोळ

    शांतेचं कार्ट चालू आहे – हास्यकल्लोळ

    मराठी रंगभूमीचा इतिहास अत्यंत समृद्ध आहे आणि या इतिहासात काही नाटकांनी आपले अढळ स्थान निर्माण केले आहे. अशाच कालजयी आणि लोकप्रिय नाटकांपैकी एक नाव म्हणजे ‘शांतेचं कार्ट चालू आहे’. अनेक वर्षांनंतर हे नाटक पुन्हा एकदा एका नव्या जोमाने आणि नव्या संचात रंगभूमीवर परतले आहे. या प्रयोगाला मिळालेला प्रेक्षकांचा उदंड प्रतिसाद पाहता दर्जेदार मराठी नाटकांची जादू आजही कायम आहे हे पुन्हा एकदा सिद्ध झाले.

    ‘शांतेचं कार्ट चालू आहे’ हे नाटक मुळातच मध्यमवर्गीय कौटुंबिक वातावरणावर आधारित आहे. नाटकाचे नाव जितके चपखल आहे तितकीच याची कथा रंजक आणि विनोदी आहे. आई आणि मुलगा यांच्यातील नाते, त्यांच्यातील गोड कुरबुरी आणि मुलाच्या खोड्यांमुळे घरामध्ये निर्माण होणारा गोंधळ यातून लेखकाने विनोदाची एक मोठी कारंजी फुलवली आहे.

    शांताबाई ही व्यक्तिरेखा मराठी प्रेक्षकांच्या मनावर राज्य करणारी आहे. आपल्या मुलाच्या म्हणजेच ‘कार्टाच्या’ वागण्यावर नाराज असलेल्या पण अंतर्यामी त्याच्यावर अतोनात प्रेम करणाऱ्या माऊलीची ही गोष्ट प्रेक्षकांना आपल्या घरातील वाटते.

    प्रयोगाचे वैशिष्ट्य म्हणजे जुन्या आणि नव्या प्रेक्षकांचा झालेला संगम. नाटकातील संवाद अतिशय खुसखुशीत आणि अर्थपूर्ण आहेत. विनोदाचा दर्जा राखत सामाजिक भाष्य करण्याची कला या नाटकात दिसून येते. संवादातील सहजता आणि कलाकारांचे अचूक ‘टायमिंग’ यामुळे प्रत्येक प्रसंग जिवंत होतो.

    या नाटकाच्या पुनरागमनाबद्दल बोलताना अनेक नाट्यप्रेमींनी आनंद व्यक्त केला आहे. आजच्या डिजिटल युगात, जिथे लोक मोबाईल आणि ओटीटी प्लॅटफॉर्मवर व्यस्त आहेत तिथे ‘शांतेचं कार्ट चालू आहे’ सारखी नाटके प्रेक्षकांना पुन्हा एकदा नाट्यगृहाकडे खेचून आणण्यात यशस्वी ठरत आहेत. मराठी रंगभूमीवरील हे वैभव टिकवून ठेवण्यासाठी अशा नाटकांची नितांत गरज आहे.

    नाटकातील कलाकारांनी आपल्या अभिनयाने पात्रांना न्याय दिला असून, विशेषतः मुख्य भूमिकेतील कलाकारांनी प्रेक्षकांची मने जिंकली आहेत. पार्श्वसंगीत आणि प्रकाशयोजना यांनी नाटकाची रंगत अधिकच वाढवली आहे.
    हे नाटक केवळ मनोरंजन करत नाही तर कुटुंबातील संवाद आणि नात्यातील ओलावा टिकवून ठेवण्याचा संदेशही देते. शांताबाई आणि तिच्या मुलाच्या संवादातून आयुष्यातील साध्या-सोप्या गोष्टी कशा आनंदी करू शकतात हे पाहायला मिळते.

    थोडक्यात सांगायचे तर ‘शांतेचं कार्ट चालू आहे’ हे नाटक म्हणजे हास्याचा एक सुसाट प्रवास आहे. जर तुम्हाला आपल्या कुटुंबासह निखळ आनंदाचे दोन-तीन तास घालवायचे असतील तर हे नाटक नक्कीच पाहायला हवे. हे नाटक येणाऱ्या काळातही असेच हास्याचे फवारे उडवत राहील यात शंका नाही.

  • लाडकी विहीण योजना – हास्याचा धुमधडाका

    लाडकी विहीण योजना – हास्याचा धुमधडाका

    मराठी चित्रपटसृष्टी आणि रंगभूमीवरील विनोदाची राणी, अर्थात निर्मिती सावंत पुन्हा एकदा प्रेक्षकांना खळखळून हसवण्यासाठी सज्ज झाल्या आहेत. निमित्त आहे ते पंचशील एंटरटेनमेंट आणि अष्टविनायक यांची सहनिर्मिती असलेल्या ‘लाडकी विहीण योजना’ या नव्या कोऱ्या नाटकाचे. अनेक वर्षांच्या प्रदीर्घ विश्रांतीनंतर निर्मिती सावंत पुन्हा एकदा रंगभूमीवर पाऊल ठेवत असल्याने मराठी नाट्यवर्तुळात प्रचंड उत्सुकता निर्माण झाली आहे. विशेष म्हणजे या नाटकाच्या निमित्ताने एक तगडी अनुभवी टीम एकत्र आली असून हे नाटक कौटुंबिक आणि विनोदी अशा दोन्ही अंगाने प्रेक्षकांचे मनोरंजन करणार आहे.

    या नाटकाच्या नावावरूनच प्रेक्षकांमध्ये एक वेगळीच चर्चा रंगली आहे. सध्याच्या सामाजिक आणि राजकीय वातावरणात ‘योजना’ हा शब्द परवलीचा झाला असतानाच दोन विहिणींमधील गोड-तिखट नाते आणि त्यात सामावलेली ‘योजना’ नेमकी काय आहे हे पाहणे औत्सुक्याचे ठरेल. लेखक प्रथमेश शिवलकर यांनी विहीण या नात्याला एका वेगळ्या दृष्टिकोनातून मांडले असून दिग्दर्शक राजेश देशपांडे यांनी आपल्या अनुभवातून हे नाटक अतिशय खुसखुशीतपणे उभे केले आहे. निर्मिती सावंत यांची संवाद आणि त्यांचे विनोदाचे अचूक टायमिंग ही या नाटकाची सर्वात मोठी जमेची बाजू ठरणार आहे.

    नाटकाच्या निर्मिती मूल्यांबद्दल सांगायचे तर, लोकप्रिय अभिनेता आणि दिग्दर्शक प्रसाद ओक तसेच दिलीप जाधव यांनी या नाटकाच्या निर्मितीची धुरा सांभाळली आहे. प्रसाद ओक जेव्हा एखाद्या प्रोजेक्टशी जोडला जातो, तेव्हा त्यात नावीन्य आणि गुणवत्ता हमखास असते याचा प्रत्यय ‘लाडकी विहीण योजना’ मधूनही येतो. नेपथ्य, प्रकाशयोजना आणि विशेषतः संगीत या तांत्रिक बाजूंनी नाटकाला एक वेगळीच उंची प्राप्त करून दिली आहे. निर्मिती सावंत यांचे रंगभूमीवरील हे पुनरागमन केवळ एका पात्रापुरते मर्यादित नसून संपूर्ण कुटुंबाला एकत्र बसून आनंद घेता येईल अशा एका निखळ मनोरंजन सोहळ्यासारखे असणार आहे.

    निर्मिती सावंत यांच्या अभिनय प्रवासात ‘जाऊबाई जोरात’ किंवा इतर नाटकांनी जो इतिहास रचला होता त्याचीच पुनरावृत्ती ‘लाडकी विहीण योजना’ द्वारे होण्याची शक्यता आहे. विहिणी-विहिणींमधील इर्षा, एकमेकींवर कडी करण्याची वृत्ती आणि त्यातून उद्भवणारे हास्यकल्लोळ हे या नाटकाचे मूळ गाभा आहेत. नाटकाच्या शीर्षकात असलेला ‘लाडकी’ हा शब्द पात्राच्या स्वभाववैशिष्ट्याला अधोरेखित करतो. रसिक प्रेक्षकांसाठी ही एक पर्वणी असून मराठी रंगभूमीला पुन्हा एकदा सुगीचे दिवस येण्यासाठी अशा प्रकारच्या दर्जेदार विनोदी नाटकांची गरज असल्याचे मत समीक्षकांकडून व्यक्त केले जात आहे.

  • चार हजार प्रयोगांनंतरही ऑल द बेस्टची गाडी सुसाट

    चार हजार प्रयोगांनंतरही ऑल द बेस्टची गाडी सुसाट

    मराठी रंगभूमीच्या इतिहासात काही अशी नाटके असतात, जी केवळ मनोरंजन करत नाहीत, तर काळाच्या पडद्याआड न जाता पिढ्यानपिढ्या प्रेक्षकांच्या मनावर अधिराज्य गाजवतात. या यादीत अग्रक्रमाने घेतले जाणारे नाव म्हणजे ‘ऑल द बेस्ट’. देवेंद्र पेम लिखित आणि सुरुवातीला चंद्रकांत कुलकर्णी यांनी दिग्दर्शित केलेले हे नाटक आजही त्याच उत्साहात, ऊर्जेने आणि नव्या रंगात रंगभूमीवर दिमाखात सुरू आहे.

    ४००० हून अधिक प्रयोगांचा टप्पा पार करूनही या नाटकाची क्रेझ तसूभरही कमी झालेली नाही, याचा प्रत्यय सध्या सुरू असलेल्या हाऊसफुल्ल दौऱ्यावरून येतो. हे नाटक एका आगळ्यावेगळ्या मैत्रीवर आणि प्रेमावर आधारित असून, मानवी भावभावनांचा एक अतिशय सुंदर प्रवास यात मांडण्यात आला आहे.

    ‘ऑल द बेस्ट’ची कथा तीन जिवलग मित्रांभोवती फिरते जे एकाच घरात एकत्र राहतात. या तिघांमध्येही काही शारीरिक उणिवा आहेत, मात्र त्यांच्या जिद्दीत आणि मैत्रीत कोणतीही उणीव नाही. विजय हा अंध आहे, चंद्रकांत उर्फ चांग हा बहिरा आहे आणि दिलीप हा मुका आहे. हे तिघे मित्र अनुक्रमे टेलिफोन बूथ, फूड ट्रक आणि एका म्युझिक स्टोअरमध्ये काम करून आपला उदरनिर्वाह करतात. त्यांच्या आयुष्यात ‘मोहिनी’ नावाची एक मुलगी येते, जी त्यांच्या दुकानात वारंवार येत असते. योगायोगाने हे तिघेही एकाच मुलीच्या प्रेमात पडतात. सुरुवातीला आपल्या अपंगत्वाच्या भीतीमुळे आणि न्यूनगंडामुळे ते तिच्याशी थेट संपर्क साधत नाहीत, परंतु जेव्हा ती अनपेक्षितपणे त्यांच्या घरी येते, तेव्हा त्यांना कळते की ते तिघेही एकाच मुलीच्या प्रेमात आहेत. तिथून सुरू होतो एक जबरदस्त विनोदी आणि तितकाच भावनिक प्रवास, जो प्रेक्षकांना खिळवून ठेवतो.

    लेखक देवेंद्र पेम यांनी या नाटकाची बांधणी अशा पद्धतीने केली आहे की, प्रेक्षकांना पहिल्या मिनिटापासून शेवटपर्यंत हास्याचा तुफान आनंद मिळतो. आपले अपंगत्व लपवून मोहिनीला प्रभावित करण्याचा प्रयत्न करताना होणारी या तिघांची फजिती आणि एकमेकांचे गुपित उघड करण्याची त्यांची धडपड प्रेक्षकांना खळखळून हसवते. अंध, बहिरे आणि मुके मित्र असलेल्या विनोदाच्या सखोल पैलूंचा शोध घेत, विडंबनात्मक आणि खुसखुशीत शैलीत हे नाटक सादर केले आहे. सुरुवातीच्या काळात चंद्रकांत कुलकर्णी यांच्या दिग्दर्शकीय कौशल्याने या नाटकाला एका वेगळ्या उंचीवर नेले होते. भरत जाधव, अंकुश चौधरी आणि संजय नार्वेकर या त्रिकुटाने आपल्या अभिनयाने या नाटकाचे सोने केले.

    आजही जुन्या पिढीतील प्रेक्षक या कलाकारांच्या टायमिंगच्या आठवणी काढतात. मात्र, काळाच्या ओघात या नाटकात बदल होत गेले आणि आता स्वतः लेखक देवेंद्र पेम यांनी या नाटकाच्या दिग्दर्शनाची धुरा आपल्या खांद्यावर घेतली आहे. त्यांच्या दिग्दर्शनाखाली या नाटकाने आधुनिक तंत्रज्ञान आणि नव्या ऊर्जेचा वापर करून प्रेक्षकांना पुन्हा एकदा आपलेसे केले आहे.
    मराठी रंगभूमीवर एकाच नाटकाचे ४००० प्रयोग होणे ही साधी गोष्ट नाही, पण ‘ऑल द बेस्ट’ने हे शक्य करून दाखवले आहे. विशेष म्हणजे, या नाटकाच्या पहिल्या संचाप्रमाणेच दुसऱ्या संचाने देखील ४००० हून अधिक प्रयोगांचा विक्रमी टप्पा गाठला आहे. सध्याच्या संचामध्ये निखिल चव्हाण, मयुरेश पेम आणि मनमीत पेम ही तरुण फळी नाटकातील प्रमुख पात्रे साकारत असून, त्यांनी जुन्या दिग्गज कलाकारांचा वारसा अत्यंत समर्थपणे पुढे चालवला आहे.

    या नवीन कलाकारांच्या संचानेही प्रेक्षकांकडून उदंड प्रतिसाद मिळवला असून, नाटकाची लोकप्रियता आजही अबाधित आहे. प्रेक्षकांच्या बदललेल्या आवडी-निवडीचे निकष असूनही, ‘ऑल द बेस्ट’ आजही तरुणांपासून वृद्धांपर्यंत सर्वांना आपलेसे वाटते, कारण यात असलेला निखळ विनोद आणि मनाला स्पर्श करणारे क्षण हे सार्वकालिक आहेत. हे नाटक केवळ हसवण्यासाठी नाही, तर ते जगण्याकडे बघण्याचा एक नवा दृष्टिकोन देते. शारीरिक व्यंगावर मात करून आनंदी कसे राहायचे आणि मैत्रीची ताकद काय असते, याचे हे नाटक एक उत्तम उदाहरण आहे. संवादांमधील अचूक टायमिंग, सिच्युएशनल कॉमेडी आणि त्या जोडीला असणारा भावनिक ओलावा ही या नाटकाची जमेची बाजू आहे.

    देवेंद्र पेम यांच्या लेखनातील आणि दिग्दर्शनातील बारकाव्यांमुळे प्रेक्षक नाटकात पूर्णपणे रमून जातात. असा एकही क्षण उरत नाही जिथे प्रेक्षकांच्या चेहऱ्यावर हसू नसेल. म्हणूनच हे नाटक पुन्हा पुन्हा पाहावेसे वाटते.’ऑल द बेस्ट’ हे केवळ एक नाटक नसून तो एक समृद्ध अनुभव आहे. जर तुम्ही अजूनही हे नाटक पाहिले नसेल किंवा पुन्हा एकदा त्या मैत्रीच्या विश्वात हरवून जायचे असेल, तर हे नाटक तुम्हाला तुमच्या मैत्रीच्या सोनेरी दिवसांची आठवण करून देईल यात शंका नाही.

    निखळ मनोरंजनाची हमी देणारे हे नाटक मराठी रंगभूमीचे लेणे ठरले आहे. शारीरिक उणिवांवर विनोदाच्या माध्यमातून भाष्य करताना कुठेही कोणाचा अपमान होणार नाही, याची काळजी घेत केलेली ही कलाकृती खरोखरच कौतुकास्पद आहे. तर, तयार व्हा आणि विनोदाच्या या रोलर कोस्टर राईडचा आनंद घ्या, कारण हे नाटक आपल्याला सांगते की परिस्थिती कशीही असो, आयुष्याला नेहमी ‘ऑल द बेस्ट’च म्हणायचे!