मराठी चित्रपटसृष्टीत नेहमीच प्रयोगांना स्थान असते, पण जेव्हा एखादी कथा थेट मातीशी जोडलेली असते, तेव्हा ती प्रेक्षकांच्या अधिक जवळ जाते. २४ एप्रिल २०२६ रोजी प्रदर्शित झालेला ‘भागुबाई’ हा चित्रपट याच पठडीतील एक कलाकृती असून, तो निव्वळ मनोरंजनापलीकडे जाऊन ग्रामीण समाजमनातील ‘गॉसिप’ किंवा ‘अफवा’ या विषयावर मार्मिक भाष्य करतो. चित्रपटाची सुरुवात एका अशा गावापासून होते जिथे भागुबाई नावाची महिला आपल्या गप्पांच्या आवडीमुळे संपूर्ण गावाच्या केंद्रस्थानी असते. ही केवळ एका महिलेची गोष्ट नसून, अफवा कशा पसरतात आणि सामान्य माणसांच्या आयुष्यावर त्यांचे काय अनपेक्षित परिणाम होतात, याचा गुंतागुंतीचा पट दिग्दर्शक संजय अमर यांनी अतिशय चाणाक्षपणे मांडला आहे.
या चित्रपटाचे सर्वात मोठे यश आहे. निर्मिती सावंत यांनी भागुबाईंच्या भूमिकेतून पुन्हा एकदा हे सिद्ध केले आहे की त्यांच्या विनोदी अभिनयाची जादू अजूनही कायम आहे. मात्र, या चित्रपटाचे खरे यश म्हणजे मुख्य पात्रासोबतच इतर कलाकारांना मिळालेला वाव होय. शशांक शेंडे यांनी साकारलेले पात्र भागुबाईंच्या गोंधळाला दिलेला एक समतोल आधार वाटते, तर भार्गवी चिरमुले यांनी आपल्या भूमिकेतून एक वेगळाच गंभीर पदर आणला आहे.
विजय पाटकर आणि मंगेश देसाई यांच्या उपस्थितीमुळे चित्रपटात विनोदाची एक लय तयार झाली आहे, जी कुठेही अतिरंजित वाटत नाही. संवादफेक अत्यंत नैसर्गिक आणि स्थानिक बोलीभाषेच्या छटा जपलेली असल्याने प्रेक्षक प्रत्येक प्रसंगात स्वतःला गुंतवून घेतात. तांत्रिक बाजूने विचार केल्यास, चित्रपटाचे छायांकन आणि ग्रामीण वातावरणाची निर्मिती करताना दिग्दर्शकाने वास्तववादाला अधिक महत्त्व दिले आहे. गावातील चौपाल, घरांची मांडणी आणि तिथल्या रोजच्या जगण्यातील बारकावे पडद्यावर हुबेहूब उतरले आहेत, ज्यामुळे चित्रपट अधिक अस्सल वाटतो.
चित्रपट प्रदर्शित झाल्यापासून प्रेक्षक आणि समीक्षक दोघांकडूनही याला भरघोस प्रतिसाद मिळत आहे. सोशल मीडियावरील प्रतिक्रिया पाहता, प्रेक्षकांना यातील सामाजिक उपरोध खूप आवडला आहे. अनेकांनी सोशल मीडियाच्या युगात अफवांची व्याप्ती कशी वाढत चालली आहे, यावर या चित्रपटाद्वारे केले गेलेले भाष्य त्यांना पटल्याचे नमूद केले आहे. ‘हा केवळ एक विनोदी चित्रपट नसून, आरसा दाखवणारा सिनेमा आहे’, अशी प्रतिक्रिया अनेक प्रेक्षक देत आहेत. यावरून हा चित्रपट ‘वर्ड ऑफ माउथ’च्या जोरावर चांगली कमाई करत असल्याचे स्पष्ट होत आहे.
‘भागुबाई’ हा चित्रपट केवळ खळखळून हसण्यासाठीच नाही, तर आपल्या आजूबाजूला घडणाऱ्या सामाजिक प्रक्रियांवर विचार करण्यासाठीही पाहिला पाहिजे. ज्यांना वास्तववादी पण हलकी-फुलकी मांडणी आवडते, त्यांच्यासाठी हा एक ‘मस्ट वॉच’ चित्रपट आहे. दिग्दर्शकाचे तंत्र आणि कलाकारांची तगडी साथ यामुळे हा सिनेमा मराठी चित्रपटसृष्टीतील एक महत्त्वाचा टप्पा ठरेल, यात शंका नाही.
