मराठी रंगभूमीवर काही नाटके अशी असतात जी काळाच्या पडद्याआड गेली तरी प्रेक्षकांच्या मनातून कधीच पुसली जात नाहीत. ‘सविता दामोदर परांजपे’ हे त्यापैकीच एक नाव. अनेक वर्षांपूर्वी ज्येष्ठ अभिनेते राजन ताम्हाणे यांनी या नाटकाद्वारे प्रेक्षकांना अंगावर काटा आणणारा अनुभव दिला होता. आता हेच नाटक एका नवीन संचात आणि नवीन ऊर्जेसह पुन्हा रंगभूमीवर आले असून प्रेक्षकांना पुन्हा एकदा तोच अस्वस्थकारक पण थरारक अनुभव देत आहे. सुप्रसिद्ध दिग्दर्शक शेखर ताम्हाणे यांनी या नवीन प्रयोगांची धुरा सांभाळली असून नाटकाचा मूळ गाभा टिकवून त्याला आधुनिकतेची जोड दिली आहे.
या नाटकाची कथा एका सुखी कुटुंबाभोवती फिरते ज्यांच्या आयुष्यात अचानक काही अनाकलनीय घटना घडू लागतात. ‘सविता दामोदर परांजपे’ हे नाव केवळ एक व्यक्ती नसून ती एक शक्ती किंवा एक अस्वस्थ भूतकाळ आहे जो वर्तमानकाळाला घेरून टाकतो. नाटकाचा विषय हा मानसशास्त्रीय थरार (Psychological Thriller) या प्रकारात मोडतो. मानवी मनाच्या गूढ वाटा आणि अतृप्त इच्छांचे पडसाद कशा प्रकारे उमटू शकतात याचे प्रभावी चित्रण या नाटकात पाहायला मिळते. नवीन प्रयोगांमध्ये मयुरी देशमुख, संग्राम समेळ आणि आस्ताद काळे यांसारख्या ताकदीच्या कलाकारांनी मुख्य भूमिका साकारल्या आहेत. विशेषतः मयुरी देशमुखने साकारलेली सविताची भूमिका प्रेक्षकांच्या मनात धडकी भरवणारी ठरली आहे.
नाटकाचे कथानक जितके मजबूत आहे तितकीच त्याची तांत्रिक बाजूही भक्कम आहे. नेपथ्य आणि प्रकाशयोजना यांचा वापर अशा प्रकारे केला आहे की प्रेक्षक नाटकात पूर्णपणे गुंतून जातात. संगीताचा वापर नाटकातील भीती आणि गूढ वाढवण्यासाठी अतिशय खुबीने करण्यात आला आहे. नवीन संचात हे नाटक पुन्हा का पाहावे याचे महत्त्वाचे कारण म्हणजे कलाकारांचा अभिनय. संहितेतील प्रत्येक संवादाला योग्य न्याय देत कलाकारांनी प्रेक्षकांना खिळवून ठेवले आहे. अनेक वर्षांनंतरही या नाटकाची मोहिनी ओसरलेली नाही हे याच्या हाऊसफुल्ल होणाऱ्या प्रयोगांवरून दिसून येते.कलाकारांचे देहबोलीतील बदल कथानकाला एका वेगळ्याच उंचीवर नेऊन ठेवतात. आस्ताद काळे आणि संग्राम समेळ यांच्यातील जुगलबंदी नाटकाला अधिक गंभीर आणि परिणामकारक बनवते.
जर तुम्हाला दर्जेदार रहस्यमय नाटक पाहायचे असेल, तर ‘सविता दामोदर परांजपे’ हा एक उत्तम पर्याय आहे. हे नाटक पाहताना तुम्हाला अस्वस्थ वाटेल पण हीच या नाटकाची खरी पावती आहे. प्रयोग संपल्यानंतरही यातील पात्रे आणि कथा तुमच्या डोक्यात रेंगाळत राहतात. एका जुन्या क्लासिकला नवीन संचात पाहण्याचा हा अनुभव खरोखरच विलक्षण आणि थरारक आहे. जुन्या पिढीतील प्रेक्षकांसाठी ही एक आठवण आहे तर नवीन पिढीसाठी हे जागतिक दर्जाचे ‘सस्पेन्स’ नाटक पाहण्याची संधी आहे. हे नाटक केवळ भीती दाखवत नाही तर मनाच्या खोलवर दडलेल्या गुपितांचा शोध घेण्यास भाग पाडते.
