सह्याद्री मराठी वाहिनी

Tag: चित्रपट परीक्षण

  • मायकल – एक अपूर्ण कहाणी

    मायकल – एक अपूर्ण कहाणी

    ‘किंग ऑफ पॉप’ म्हणून जगभर ओळखल्या जाणाऱ्या मायकल जॅक्सन यांच्या जीवनावर आधारित ‘मायकल’ हा चित्रपट नुकताच २४ एप्रिल २०२६ रोजी जगभरात प्रदर्शित झाला. संगीत क्षेत्रातील एक अढळ ध्रुवतार आणि नृत्याचा बादशहा यांच्या आयुष्याचा पडद्यावरचा प्रवास पाहण्यासाठी प्रेक्षकांची चित्रपटगृहाबाहेर मोठी गर्दी दिसून येत आहे. दिग्दर्शक अँटोनी फुकुआ यांनी मांडलेला हा बायोपिक तंत्रज्ञानाच्या आणि संगीताच्या जोरावर प्रेक्षकांना एका वेगळ्याच विश्वात घेऊन जातो. मात्र, या भव्यतेच्या पलीकडे जाऊन जेव्हा आपण या चित्रपटाच्या कथेचा विचार करतो, तेव्हा तो काही प्रश्न अनुत्तरित ठेवतो.

    चित्रपटाचे सर्वात मोठे आकर्षण म्हणजे मायकल जॅक्सन यांची मुख्य भूमिका साकारणारा जाफर जॅक्सन. जाफरने आपल्या पहिल्याच मोठ्या प्रोजेक्टमध्ये एक अविस्मरणीय काम केले आहे. त्याने केवळ मायकल यांचा ‘मूनवॉक’ किंवा त्यांची गायकीच आत्मसात केली नाही, तर त्यांच्या स्वभावातील सूक्ष्म छटा आणि देहबोलीही मोठ्या पडद्यावर अत्यंत हुबेहूब साकारली आहे. अनेक समीक्षकांनी जाफरच्या या कामगिरीला ‘इलेक्ट्रिफाइंग’ असे संबोधले आहे. जाफरची निवड ही केवळ घराणेशाहीतून झालेली नसून, त्याच्यातील हुबेहूब मायकलसारखी देहबोली आणि नृत्यकौशल्य यामुळे हे पात्र जिवंत वाटू लागते.

    ताकदीच्या अभिनयासोबतच या चित्रपटाची जमेची बाजू म्हणजे त्याचे संगीत आणि निर्मिती मूल्य. चित्रपटात मायकल जॅक्सन यांच्या गाजलेल्या गाण्यांचा आणि नृत्याविष्कारांचा समावेश असून, ते मोठ्या पडद्यावर पाहणे ही चाहत्यांसाठी एक मोठी पर्वणीच ठरली आहे. चित्रपटाचे साऊंड डिझाइन इतके उच्च दर्जाचे आहे की, प्रत्येक कॉन्सर्ट आणि स्टेज परफॉर्मन्स प्रेक्षकांना त्या काळातील जिवंत अनुभवाच्या जवळ घेऊन जातो. सिनेमॅटोग्राफीचा कल्पक वापर करून दिग्दर्शकाने मायकल यांच्या आयुष्यातील भव्यता अधोरेखित करण्याचा प्रयत्न केला आहे, ज्यासाठी हा चित्रपट चित्रपटगृहातच पाहण्यासारखा आहे.

    चित्रपटाच्या कथेच्या बाबतीत मात्र समीक्षक आणि प्रेक्षक यांच्यात दोन गट पडलेले दिसतात. चित्रपटाने मायकल जॅक्सन यांच्या आयुष्यातील वादग्रस्त भाग, विशेषतः त्यांच्यावर केलेले बाल लैंगिक शोषणाचे आरोप, याकडे सोयीस्करपणे दुर्लक्ष केले आहे. नेव्हरलँड हे केवळ एका स्वप्नवत आणि जादूई ठिकाणासारखे दाखवून, त्यातील अंधारी बाजू पूर्णपणे टाळली गेली आहे. त्यामुळे हा चित्रपट मायकल जॅक्सन यांच्या आयुष्याचा एक ‘सॅनिटाइज्ड’ किंवा अत्यंत सुरक्षित प्रवास वाटतो.

    ‘मायकल’ हा संगीताचा जल्लोष अनुभवण्यासाठी पाहायचा चित्रपट आहे, पण त्यांच्या वैयक्तिक आयुष्यातील वादळांचा वेध घेण्यासाठी हा चित्रपट पुरेसा नाही. जर तुम्ही त्या काळातील संगीताच्या जादूचा अनुभव घेण्यासाठी चित्रपट पाहणार असाल, तर ‘मायकल’ तुमच्यासाठी नक्कीच एक दर्जेदार सिनेमॅटिक अनुभव असेल.

  • आऊटकम – प्रसिद्धीच्या झगमगाटाची काळी बाजू

    आऊटकम – प्रसिद्धीच्या झगमगाटाची काळी बाजू

    हॉलिवूडचा सुप्रसिद्ध अभिनेता किआनू रीव्ह्स याचा ‘आऊटकम’ हा चित्रपट १० एप्रिल २०२६ रोजी जगभरात प्रदर्शित झाला असून पहिल्या दिवसापासूनच या चित्रपटाने प्रेक्षकांवर आणि समीक्षकांवर आपली मोहिनी घातली आहे. किआनूने आपली नेहमीची ‘सज्जन माणूस’ ही प्रतिमा पूर्णपणे मोडीत काढत एका स्वमग्न आणि गर्विष्ठ अभिनेत्याची भूमिका ज्या ताकदीने साकारली आहे त्याचे सर्वत्र कौतुक होत आहे. प्रसिद्धीच्या शिखरावर असलेला माणूस प्रत्यक्षात किती एकटा आणि अहंकारी असू शकतो याचे दर्शन या चित्रपटातून घडते.

    चित्रपटाची मांडणी तांत्रिकदृष्ट्या अतिशय प्रगत आणि डोळ्यांना सुखावणारी आहे. दिग्दर्शकाने या चित्रपटासाठी वापरलेली विशिष्ट प्रकाशयोजना आणि रंगसंगती हॉलिवूडच्या झगमगाटातील कृत्रिमपणा अधोरेखित करते. निऑन रंगांचा वापर करून पडद्यावर एक वेगळेच जग उभे करण्यात आले आहे. या रंगसंगतीमुळे कथेतील गांभीर्य आणि उपरोध अधिक गडदपणे प्रेक्षकांपर्यंत पोहोचतो. चित्रपट पाहताना त्यातील दृश्ये एखाद्या सुंदर चित्रासारखी भासतात जी प्रेक्षकांना कथेमध्ये खिळवून ठेवण्यात महत्त्वाची भूमिका बजावतात.

    अभिनयाच्या बाबतीत बोलायचे झाले तर किआनू रीव्ह्सने आपल्या कारकिर्दीतील एक अतिशय वेगळी आणि आव्हानात्मक भूमिका निवडली आहे. स्वतःमध्येच मग्न असणारा आणि इतरांच्या भावनांची कदर न करणारा ‘रीफ’ त्याने अतिशय जिवंत केला आहे. त्याच्या सोबतीला असलेल्या कलाकारांनीही उपरोधिक आणि चपखल भूमिका साकारून कथेला चांगली साथ दिली आहे. दिग्दर्शक मार्टिन स्कोर्सेसे यांची छोटीशी उपस्थिती या चित्रपटाला एक वेगळेच वजन प्राप्त करून देते. या सर्व कलाकारांच्या अभिनयामुळे चित्रपट अधिक वास्तववादी वाटतो.

    जागतिक स्तरावरील नामवंत समीक्षकांनी या चित्रपटाला उत्तम दाद दिली आहे. प्रसिद्धी आणि सत्तेच्या मागे धावताना माणसाची होणारी ओढाताण आणि त्यानंतर येणारा उशिराचा पश्चात्ताप याचे अतिशय प्रखर चित्रण यात पाहायला मिळते. केवळ मनोरंजन न करता हा चित्रपट प्रेक्षकांना अंतर्मुख करायला लावतो. प्रसिद्धीच्या मागे असलेले वास्तव आणि त्यातील फोलपणा यावर या चित्रपटाने अत्यंत प्रभावीपणे भाष्य केले आहे.

    एकूणच ‘आऊटकम’ हा चित्रपट वेगवान पटकथा आणि उत्कृष्ट सादरीकरणामुळे कुठेही रेंगाळत नाही. ज्या रसिक प्रेक्षकांना अभिनयातील वैविध्य आणि वास्तववादी मांडणी पाहायला आवडते त्यांच्यासाठी हा चित्रपट एक पर्वणीच आहे. प्रदर्शित झाल्यापासून प्रेक्षकांचा मिळणारा प्रचंड प्रतिसाद पाहता, २०२६ मधील एक यशस्वी आणि महत्त्वाचा चित्रपट म्हणून याकडे पाहिले जात आहे. किआनू रीव्ह्सचा हा वेगळा अंदाज त्याच्या चाहत्यांसाठी नक्कीच अविस्मरणीय ठरेल.

  • सुपर डुपर – कौटुंबिक मनोरंजनाची मेजवानी

    सुपर डुपर – कौटुंबिक मनोरंजनाची मेजवानी

    झी मराठी वाहिनीवरील लोकप्रिय चेहरे ललित प्रभाकर आणि विदुला चौगुले यांची मुख्य भूमिका असलेला ‘सुपर डुपर’ हा चित्रपट ३ एप्रिल २०२६ रोजी प्रदर्शित झाला असून, कौटुंबिक प्रेक्षकांसाठी ही एक मनोरंजनाची मोठी पर्वणी ठरत आहे. दिग्दर्शक समीर आशा पाटील यांनी या चित्रपटाच्या माध्यमातून आधुनिक पिढीची जीवनशैली आणि जुन्या पिढीची पारंपारिक मूल्ये यांचा समतोल अत्यंत खुसखुशीत पद्धतीने मांडला आहे. एका फसवणुकीमुळे एकाच घरात एकत्र राहण्यास भाग पडलेले आधुनिक विचारांचे जोडपे आणि एक जुन्या वळणाचे कुटुंब यांच्यातील संघर्षातून हा चित्रपट पुढे सरकतो. दोन भिन्न विचारसरणी एकाच छताखाली आल्यावर निर्माण होणारा गोंधळ आणि त्यातून घडणारे विनोदी प्रसंग प्रेक्षकांना मनमुराद हसवतात.

    चित्रपटाची सर्वात मोठी जमेची बाजू म्हणजे त्यातील कलाकारांचा सहज सुंदर अभिनय. ललित प्रभाकर याने आपल्या नेहमीच्या शैलीत एका आधुनिक तरुणाची भूमिका उत्तम निभावली आहे तर विदुला चौगुले हिने त्याला तितकीच समर्थ साथ दिली आहे. या जोडीसोबतच निर्मिती सावंत, शशांक शेंडे, ऋषिकेश जोशी आणि कुशल बद्रिके या अनुभवी कलाकारांच्या संचाने चित्रपटात प्राणा फुंकले आहेत. निर्मिती सावंत यांच्या विनोदी टायमिंगमुळे चित्रपटात सतत हास्याचे कारंजे उडत राहतात तर शशांक शेंडे यांनी कौटुंबिक प्रमुख म्हणून आपले पात्र अतिशय गांभीर्याने आणि प्रभावीपणे साकारले आहे. या अनुभवी कलाकारांच्या उपस्थितीमुळे कथेला एक वेगळेच वजन प्राप्त झाले आहे.

    समीक्षकांच्या मते चित्रपट जरी मनोरंजक असला तरी उत्तरार्धात काही प्रसंग थोडे लांबल्यासारखे वाटतात. कथानकाचा काही भाग प्रेक्षकांसाठी आधीच अंदाज लावण्याजोगा असला, तरी सादरीकरणातील नाविन्यामुळे तो रेंगाळत नाही. चित्रपटाचा सकारात्मक पैलू म्हणजे हा चित्रपट केवळ हसवून थांबत नाही तर नात्यांमधील विश्वासावर आणि भावनिक बंधांवर भाष्य करतो. आधुनिक आणि पारंपारिक विचारांमध्ये समन्वय साधता येतो, हा संदेश अतिशय हळुवारपणे प्रेक्षकांपर्यंत पोहोचवण्यात दिग्दर्शक यशस्वी झाले आहेत.

    एकूणच ‘सुपर डुपर’ हा चित्रपट आपल्या नावाप्रमाणेच एक उत्कृष्ट कौटुंबिक अनुभव देणारा ठरला आहे. रोजच्या धकाधकीच्या आयुष्यातून थोडा विरंगुळा हवा असल्यास आपल्या कुटुंबासोबत पाहण्यासाठी हा एक उत्तम चित्रपट आहे. नव्या आणि जुन्या पिढीच्या विचारांमधील अंतर प्रेक्षकांना विचार करायला लावते आणि एक सकारात्मक अनुभव देऊन जाते. प्रदर्शनानंतर प्रेक्षकांकडून मिळणारा प्रतिसाद पाहता,हा चित्रपट २०२६ सालातील एक यशस्वी कौटुंबिक चित्रपट म्हणून आपले स्थान निश्चित करेल अशी चिन्हे दिसत आहेत.