आमिर खान प्रॉडक्शन्सची निर्मिती असलेल्या ‘एक दिन’ या चित्रपटाकडून सिनेप्रेमींना मोठ्या अपेक्षा होत्या. १ मे २०२६ रोजी हा चित्रपट प्रदर्शित झाला असून, या चित्रपटाने प्रेक्षकांमध्ये संमिश्र प्रतिक्रिया उमटवल्या आहेत. हा चित्रपट केवळ एक साधी प्रेमकथा नसून, एका दिवसाच्या प्रवासात बदलणारी मानवी नाती आणि भावनांचा एक संथ प्रवास आहे. जपानच्या नयनरम्य पार्श्वभूमीवर घडणारी ही कथा प्रेक्षकांना एका वेगळ्याच जगात घेऊन जाते.
अभिनयाच्या बाबतीत बोलायचे झाले तर, साई पल्लवी या चित्रपटाचा खरा आत्मा आहे. तिने आपल्या नैसर्गिक आणि प्रगल्भ अभिनयाने संपूर्ण चित्रपट आपल्या खांद्यावर पेलला आहे. तिचे डोळे आणि चेहऱ्यावरील भाव प्रेक्षकांशी थेट संवाद साधतात. दुसरीकडे, जुनैद खानने आपल्या पहिल्याच चित्रपटात एक अत्यंत आव्हानात्मक आणि शांत व्यक्तिरेखा साकारली आहे. त्याचा पडद्यावरील वावर पात्राला साजेसा आणि प्रामाणिक वाटतो, तरीही काही भावूक प्रसंगांमध्ये त्याचा अभिनय थोडा कच्चा किंवा ‘अकवर्ड’ वाटू शकतो, असे काही समीक्षकांचे मत आहे. मात्र, ही जोडी पडद्यावर ताजी आणि वेगळी वाटते, जी या चित्रपटाची जमेची बाजू आहे.
चित्रपटाचे तांत्रिक पैलू अत्यंत मजबूत आहेत. दिग्दर्शक सुनील पांडे यांनी एका दिवसातील ही प्रेमकथा मांडताना ‘रिअल-टाइम’ फॉरमॅटचा वापर केला आहे. जपानमधील रस्त्यांवरील शांतता आणि निसर्गाचे सौंदर्य कॅमेऱ्यात अतिशय उत्कृष्टपणे टिपण्यात आले आहे. मात्र, या तांत्रिक श्रीमंतीला संथ पटकथेची (Slow Screenplay) जोड मिळाल्याने चित्रपट काहीसा ओढल्यासारखा वाटतो. कथेमध्ये फार मोठे चढ-उतार किंवा ‘मसाला’ नसल्याने, चित्रपट एकाच लयीत पुढे सरकतो. यामुळेच हा चित्रपट व्यावसायिक बॉलिवूड चित्रपटांच्या चौकटीत बसत नाही.
प्रेक्षकांच्या प्रतिसादाचा विचार करता, ‘एक दिन’ हा चित्रपट सर्वांच्या पसंतीस पडेलच असे नाही. ज्यांना ॲक्शन आणि थ्रिलर आवडते, त्यांच्यासाठी हा चित्रपट संथ आणि कंटाळवाणा ठरू शकतो. मात्र, ज्यांना जागतिक दर्जाचा सिनेमा, संथ गतीने फुलणारी नाती आणि साध्या-सोप्या भावनिक गोष्टी पाहायला आवडतात, त्यांच्यासाठी हा एक ‘वन-टाइम वॉच’ अनुभव ठरू शकतो. चित्रपटाचे संगीत श्रवणीय असले तरी ते फार काळ लक्षात राहत नाही, अशी भावना अनेक प्रेक्षकांनी व्यक्त केली आहे.
थोडक्यात सांगायचे तर, ‘एक दिन’ हा चित्रपट एका प्रगल्भसाई पल्लवीचा अप्रतिम परफॉर्मन्स आणि एका नव्या अभिनेत्याचा (जुनैद खान) प्रामाणिक प्रयत्न यांचा संगम आहे. मोठ्या अपेक्षांच्या ओझ्याखाली दबलेला हा चित्रपट त्याच्या संथ वेगामुळे थोडा मागे पडतो, तरीही जपानचे सौंदर्य आणि निखळ प्रेमाची अनुभूती घेण्यासाठी हा चित्रपट एकदा पाहायला हरकत नाही.
