स्वतंत्र बातमी

आदित्य धर दिग्दर्शित ‘धुरंधर द रिव्हेंज’ हा चित्रपट म्हणजे पडद्यावरचा एक प्रचंड आणि हिंसक देखावा आहे. पहिल्या भागाच्या तुलनेत हा सिक्वेल अधिक उग्र झाला असला तरी कथेच्या बाबतीत तो काहीसा थिटा पडतो. १९ मार्च २०२६ रोजी प्रदर्शित झालेली सूडाची ही गाथा इतकी खेचली गेली आहे की ती प्रेक्षकांना थरारापेक्षा थकवा जास्त देते. तरीही रणवीर सिंगने आपल्या खांद्यावर हा संपूर्ण डोलारा पेलण्याचा प्रामाणिक प्रयत्न केला असून त्याचे काम कौतुकास्पद झाले आहे. या चित्रपटाला प्रेक्षकांनी संमिश्र पसंती दिली असून सरासरी ३ स्टार रेटिंगसह ‘धुरंधर द रिव्हेंज’ सध्या चित्रपटगृहात गाजत आहे.

कथानकाचा विस्तार करताना हा चित्रपट पहिल्या भागाच्या क्लाइमॅक्सपासूनच पुढे सरकतो. भारतीय गुप्तहेर जसकीरत सिंग रांगी आता हमजा अली मजारी म्हणून कराचीच्या लयारी अंडरवर्ल्डमध्ये खोलवर शिरला आहे. गँगस्टर रहमान डकैतच्या मृत्यूनंतर हमजा तिथे आपली सत्ता प्रस्थापित करतो. वैयक्तिक शोकांतिका आणि अजय सान्यालने भरवलेले कट्टरतेचे डोस यामुळे हमजा केवळ एक एजंट राहत नाही तर तो सूडाने पेटलेला एक अक्राळविक्राळ योद्धा बनतो.

‘धुरंधर द रिव्हेंज’ मध्ये दाखवलेले पाकिस्तानी गुन्हेगारी जगत आणि भ्रष्ट अधिकारी तसेच आयएसआयचा मेजर इक्बाल आणि एसपी चौधरी अस्लम यांच्या चक्रव्यूहात हमजा अडकत जातो. भारताला लक्ष्य करणाऱ्या दहशतवादी नेटवर्कचा नायनाट करण्याच्या मिशनमध्ये हमजा इतका हिंसक होतो की देशहितासाठी स्वतःला राक्षस बनवताना होणारी त्याची मानसिक ओढाताण हा चित्रपटाचा एक महत्त्वाचा पैलू ठरतो.

रणवीर सिंग या चित्रपटाचा खरा प्राण आहे. पहिल्या भागात अक्षय खन्नाच्या प्रभावाखेरीज दबलेला रणवीर इथे मात्र पूर्ण फॉर्ममध्ये दिसतो. हतबलता आणि थंड डोक्याने केलेला विचार तसेच टोकाची आक्रमकता यांमधील स्थित्यंतर त्याने अप्रतिमरीत्या साकारले आहे. सुमारे पावणेचार तासांचा ‘धुरंधर द रिव्हेंज’ हा चित्रपट केवळ त्याच्या अभिनयामुळे प्रेक्षणीय वाटतो. दुसरीकडे अर्जुन रामपालने आपली भूमिका चोख बजावली असली तरी पहिल्या भागातील रहमान डकैतसारखी करारी प्रतिमा तो निर्माण करू शकलेला नाही.

संजय दत्तचा स्वॅग कायम आहे तर राकेश बेदी यांनी गंभीर वातावरणात हलकेफुलके क्षण दिले आहेत. सारा अर्जुनने यालिनाच्या भूमिकेत हिंसक वातावरणात मानवतेचा पैलू जपण्याचे काम प्रभावीपणे केले आहे.
आदित्य धरने तांत्रिकदृष्ट्या चित्रपट भव्य बनवला आहे मात्र तो वेळेवरचे नियंत्रण गमावून बसला आहे.

‘धुरंधर द रिव्हेंज’ ची २२९ मिनिटांची लांबी हा सर्वात मोठा अडथळा ठरतो. अनावश्यक हिंसाचार आणि रक्ताचा सडा यामुळे अनेकदा मूळ कथा बाजूला राहते आणि केवळ मारामारी उरते. काही ठिकाणी हा चित्रपट एखाद्या लांबलचक वेब सीरिजसारखा वाटू लागतो. बडे साहेब आणि दाऊद संदर्भातील कथानक आता जुने आणि रटाळ वाटू लागले आहे. हा चित्रपट सध्याच्या राजकीय वातावरणाचा आरसा वाटतो ज्यामध्ये राष्ट्रवाद आणि शत्रू राष्ट्राविरुद्धचा संताप यांचा मोठ्या प्रमाणावर वापर केला आहे. पण हे करताना अनेकदा जटील भू-राजकीय प्रश्न अतिशय साध्या आणि भडक पद्धतीने मांडले गेले आहेत.

संगीतकार शाश्वत सचदेवचे संगीत पहिल्या भागासारखी जादू निर्माण करू शकलेले नाही. जुन्या गाण्यांचा केलेला वापर काही ठिकाणी मजेशीर वाटत असला तरी तो मूळ कथेला सेंद्रिय पद्धतीने जोडलेला वाटत नाही. थोडक्यात सांगायचे तर ‘धुरंधर द रिव्हेंज’ हा चित्रपट अशा लोकांसाठी आहे ज्यांना पडद्यावरचा अफाट हिंसाचार आणि हाय-व्होल्टेज अ‍ॅक्शन आवडते. रणवीर सिंगचा दमदार अभिनय आणि भव्य सादरीकरण यामुळे हा चित्रपट एकदा पाहण्यासारखा नक्कीच आहे. प्रेक्षकांच्या पसंतीनुसार या चित्रपटाला ३ स्टार रेटिंग मिळाले असून कथेतील विस्कळीतपणा असूनही केवळ रणवीरच्या कामगिरीमुळे ‘धुरंधर द रिव्हेंज’ बॉक्स ऑफिसवर तग धरून आहे.