मराठी रंगभूमीवर नेहमीच नवनवीन प्रयोग होत असतात परंतु काही प्रयोग प्रेक्षकांच्या मनावर कायमची भुरळ घालतात. ‘सवाईगंधर्व’ निर्मित आणि ‘अभिजात’ प्रकाशित ‘कॅरी ऑन स्पायगिरी’ हे नाटक अशाच एका वेगळ्या धाटणीचा अनुभव देणारे ठरले आहे.
या नाटकाचे सर्वात मोठे आकर्षण म्हणजे जाहिरात विश्वातील बादशहा आणि अष्टपैलू कलाकार भरत दाभोळकर. त्यांनी या नाटकाच्या निमित्ताने मराठी रंगभूमीवर लेखक आणि दिग्दर्शक म्हणून आपले पाऊल ठेवले आहे. विशेष म्हणजे भरत दाभोळकर यांचे हे पहिलेच मराठी नाटक असून त्यांच्या गाजलेल्या ‘कॅरी ऑन स्पायिंग’ या इंग्रजी नाटकाचे हे मराठी रूपांतर आहे. एका जागतिक दर्जाच्या कथेला मराठी मातीतील विनोद आणि ढंगात सादर करण्याचा हा प्रयत्न खरोखरच कौतुकास्पद ठरला आहे.
या नाटकाचे कथानक अत्यंत रंजक असून ते प्रामुख्याने हेरगिरी, राजकीय गोंधळ आणि चुकीच्या ओळखींभोवती फिरते. लेखकाने यात ‘मॅंगो पिकल’ स्टाईल म्हणजे लोणच्या प्रमाणे आंबट गोड अशा दोन्ही शैलींचा वापर करून राजकारणातील गंभीर विषयांना विनोदी फोडणी दिली आहे. कम्युनिझमच्या काळातील प्रेम आणि त्या काळात घडणाऱ्या अनपेक्षित घटनांचा हा एक अद्भुत अनुभव आहे.
नाटकात घडणाऱ्या चुका एकमेकांबद्दल होणारे गैरसमज आणि त्यातून निर्माण होणारे प्रसंग प्रेक्षकांना खिळवून ठेवतात. संवादांमधील उपरोध आणि मराठी भाषेतील चपखल विनोद यामुळे हे नाटक एक दर्जेदार नाट्यकृती बनली आहे. नाटकाचा वेग इतका जबरदस्त आहे की प्रेक्षकांना पुढच्या क्षणी काय घडेल याची उत्सुकता कायम राहते.
अभिनयाच्या बाबतीत बोलायचे झाले तर, नाटकात अनुभवी आणि तरुण कलाकारांचा सुरेख संगम पाहायला मिळतो. विजय पटवर्धन, राहुल पेठे, मुग्धा कर्णीक यांसारख्या कसलेल्या कलाकारांनी आपल्या अभिनयाने नाटकात जिवंतपणा आणला आहे. सोबतच सुयश पुरोहित, आकाश भडसावळे, गौरव निमकर, गीतांजली गाणगे या कलाकारांनीही आपापल्या भूमिका चोख बजावल्या आहेत. विशेषतः भरत दाभोळकर आणि मोहन आझाद यांची उपस्थिती नाटकाला एक वेगळीच उंची प्रदान करते.
प्रत्येक कलाकाराचे कॉमिक टायमिंग इतके अचूक आहे की प्रेक्षागृहात हास्याचे कारंजे सतत उडत राहतात. कलाकारांच्या केमिस्ट्रीमुळे नाटकातील विनोद अधिक प्रभावीपणे प्रेक्षकांपर्यंत पोहोचतात. तांत्रिक बाजूनेही हे नाटक अत्यंत भक्कम आहे. सिद्धेश सावंत यांचे नेपथ्य कथानकाला साजेसे असून विलास हुमणे यांच्या प्रकाशयोजनेमुळे नाटकातील रहस्यमय वातावरण आणि विनोदी प्रसंग अधिक उठावदार दिसतात.
साई-पियुष यांचे संगीत नाटकाच्या वेगाला अधिक गती देते तर मंगल केंकरे यांची वेशभूषा पात्रांच्या स्वभाववैशिष्ट्यांशी मिळतीजुळती आहे. निर्माते आकाश भडसावळे यांनी या नाटकाची निर्मिती मूल्ये जपली असून सूत्रधार आणि इतर सदस्यांच्या सहकार्याने ही कलाकृती प्रेक्षकांसमोर दिमाखात उभी राहिली आहे. एकंदरीत, निखळ मनोरंजनाची हमी देणारे हे नाटक म्हणजे प्रेक्षकांसाठी खरोखरच एक ‘हसण्याचा पासपोर्ट’ आहे जो तुम्हाला दैनंदिन तणावातून मुक्त करून आनंदाच्या जगात घेऊन जातो.