कोविड–१९ महामारीच्या काळात सिहानूकव्हिल शहरातून सुरू झालेला हा सायबर फसवणूक उद्योग आता कंबोडियासह म्यानमार, थायलंड, लाओस आणि व्हिएतनाममध्येही पसरला आहे. संयुक्त राष्ट्रसंघाच्या अहवालानुसार, कंबोडिया आणि म्यानमारमधील अशा केंद्रांत सुमारे दोन लाख वीस हजारांहून अधिक लोक काम करत असल्याचा अंदाज आहे, ज्यापैकी बहुतांश जणांना फसवणुकीने किंवा जबरदस्तीने आणले गेले आहे. अॅम्नेस्टी इंटरनॅशनलच्या अहवालांनुसार कंबोडियातील पन्नासहून अधिक अशा केंद्रांत गुलामगिरी, मानवी तस्करी, सक्तीची मजुरी आणि अमानुष छळाच्या घटना घडल्याचे निदर्शनास आले आहे. कंबोडिया सरकारने २०२५ मध्ये देशव्यापी कारवाई सुरू केली असून हजारो पीडितांची सुटका झाल्याचा दावा केला आहे, मात्र मानवाधिकार संघटनांच्या मते ही समस्या अद्यापही नियंत्रणाबाहेर आहे.