
बॉलिवूडमध्ये नेहमीच वेगवेगळ्या धाटणीच्या प्रेमकथा पडद्यावर मांडल्या गेल्या आहेत. याच साखळीत भर घालणारा आणि आजच्या पिढीच्या नात्यांमधील गुंतागुंत दाखवणारा ‘चाँद मेरा दिल’ हा रोमँटिक-ड्रामा चित्रपट २२ मे २०२६ रोजी चित्रपटगृहात प्रदर्शित झाला आहे. नामांकित निर्माता करण जोहर यांच्या ‘धर्मा प्रॉडक्शन्स’ अंतर्गत निर्मित या चित्रपटाचे दिग्दर्शन विवेक सोनी यांनी केले आहे, ज्यांनी यापूर्वी ‘मीनाक्षी सुंदरेश्वर’ सारख्या संवेदनशील चित्रपटाचे दिग्दर्शन केले होते. हा चित्रपट एकाच वेळी कॉलेजबद्दलची नॉस्टॅल्जिया, प्रेमाची उत्कटता आणि व्यावहारिक आयुष्यातील संघर्षाचे वास्तव समोर आणतो.
या चित्रपटाची मुख्य कथा हैद्राबादमधील एका इंजिनिअरिंग कॉलेजच्या पार्श्वभूमीवर सुरू होते. कथानकाच्या केंद्रस्थानी आरव आणि चांदणी नावाचे दोन विद्यार्थी आहेत. कॉलेजच्या सुंदर आणि ऊर्जादायी वातावरणात त्यांची ओळख होते आणि हळूहळू या ओळखीचे रूपांतर एका अतिशय उत्कट प्रेमकथेत होते. सुरुवातीला अत्यंत निष्पाप आणि रोमँटिक वाटणारी ही कथा मध्यांतरानंतर एक वेगळेच वळण घेते, जेव्हा त्यांच्या तरुण वयातच एका अनपेक्षित परिस्थितीमुळे त्यांच्यावर अचानक प्रौढत्वाची जबाबदारी येऊन पडते. त्यांचे कॉलेज संपून जेव्हा व्यावहारिक आयुष्य सुरू होते, तेव्हा या नात्यात अनेक चढ-उतार येतात.
संवाद, अहंकार, आत्मसन्मान आणि प्रेम यांच्यातील संघर्षामुळे त्यांच्या नात्याची पायाभरणी कशी डळमळीत होते, हे यात अत्यंत प्रखरतेने दाखवले आहे. केवळ स्वप्नवत न दाखवता, आजच्या काळातील तरुणाईला जोडणारे वास्तववादी चित्रण हे या कथेचे मुख्य वैशिष्ट्य आहे.
अभिनयाच्या बाबतीत बोलायचे झाल्यास, मुख्य भूमिकेतील कलाकारांची केमिस्ट्री चित्रपटाची सर्वात मोठी जमेची बाजू आहे. अभिनेत्री अनन्या पांडे हिने ‘चाँदणी’ या पात्रातील भावनिक आंदोलने, तिची जिद्द आणि आत्मसन्मान जपण्याची धडपड अत्यंत परिपक्वतेने पडद्यावर साकारली आहे. तिच्या जोडीला मुख्य अभिनेता ‘लक्ष्य’ याने ‘आरव’ या पात्रातील राग, प्रेम, अपराधीपणाची भावना आणि त्याची मानसिक अगतिकता उत्कृष्ट अभिनयाने जिवंत केली आहे. या दोघांमधील भावनिक संघर्ष प्रेक्षकांना खिळवून ठेवतो. त्यांच्यासोबत प्रथम राठोड, रेशाद अजिम आणि आस्था सिंग या कलाकारांनीही सहाय्यक भूमिकांमध्ये उत्तम काम केले आहे.
तांत्रिक दृष्टिकोनातून चित्रपट अतिशय देखणा झाला आहे. छायांकनकार देवोजीत राय यांनी कॉलेजचे वातावरण आणि त्यानंतरचा भावनिक काळ गडद रंगांच्या छटांमधून अप्रतिम कॅमेऱ्यात टिपला आहे. चित्रपट केवळ तरुणाईच्या आकर्षणावर मर्यादित न राहता, नात्यांमध्ये आदराचे स्थान काय असते यावर एक भाष्य करतो.